Pieczonki, zwane też prażonkami, to potrawa regionalna z Jury Krakowsko-Częstochowskiej. Przygotowuje się ją w garnku stojącym na żeliwnych nóżkach w ognisku. Do ziemniaków, cebuli, boczku i kiełbasy można dodać też np. buraki lub marchewkę.
Składniki:
• 4 kg ziemniaków
• 1 kg cebuli
• 1 kg boczku
• 1 kg kiełbasy
• 10 dag smalcu
• kilka plastrów słoniny
• przyprawy: sól, pieprz
• kilka liści kapusty
Wykonanie:
Pieczonki to potrawa plenerowa, do której wykonania potrzebny jest specjalny żeliwny garnek z przykrywką. Garnek ten należy dokładnie wysmarować smalcem, na dnie ułożyć plastry słoniny lub liście kapusty. Ziemniaki obrać, pokroić w niezbyt grube plastry, podobnie cebulę, boczek i kiełbasę. W garnku układać warstwami ziemniaki, cebulę, boczek i kiełbasę (każdą warstwę przyprawić solą i pieprzem), tak aby na wierzchu była warstwa ziemniaków. Na to nałożyć łyżkę smalcu lub plaster tłustego boczku. Całość przykryć liśćmi kapusty i zamknąć przykrywką. Garnek ustawić na ok. godzinę w gorących, ale niezbyt wielkich płomieniach ogniska.
Przepis polecają Siostry Honoratki z Dworku św. Antoniego w Olsztynie k. Częstochowy. Jest to dom rekolekcyjno-wypoczynkowy, przepięknie położony na Szlaku Orlich Gniazd. Można tu przyjechać na rekolekcje, kilkudniowy wypoczynek lub wpaść tylko na niedzielny obiad. Siostry serdecznie zapraszają.
50 dag makaronu
20 dag ugotowanego bądź upieczonego mięsa
10 dag resztek wędlin
cebula
szklanka śmietany
3 łyżki koncentratu pomidorowego
olej
łyżka mąki
sól
majeranek
mielona papryka
mielony jałowiec
Św. Benedykta od Bożej Opatrzności
Cambiagio Frassinello
Ideał, który realizowała św. Benedykta od Bożej Opatrzności stał się fundamentem nowoczesnego podejścia do edukacji i roli kobiety w społeczeństwie.
Już w dzieciństwie Benedykta Cambiagio miała pragnienie życia w zakonie, ale jej rodzice byli temu przeciwni. Dlatego, zgodnie z ich wolą, 7 lutego 1816 r. wyszła za mąż za Giovanniego Battistę Frassinellego. Postanowili jednak żyć w czystości. Za zgodą męża, w lipcu 1825 r., Benedykta wstąpiła do klasztoru sióstr urszulanek w Capriolo. Giovanni natomiast został bratem zakonnym w zgromadzeniu ojców somasków. Po kilku miesiącach pobytu u urszulanek Benedykta zrozumiała, że jej powołaniem nie jest kontemplacja, lecz apostolstwo czynne. Wróciła do domu rodziców w Pawii i, mimo ogromnych trudności – głównie materialnych, opiekowała się młodymi dziewczętami. W 1826 r. założyła dla nich ośrodek pomocy. Tak powstało dzieło apostolskie wspomagane przez licznych dobroczyńców i wolontariuszy. W tej pracy pomagał jej również Giovanni. W 1827 r. oboje odnowili przed biskupem ślub czystości. Pobyt w Pawii przyniósł jednak Benedykcie dużo cierpień. Na skutek pomówień w 1838 r. musiała opuścić miasto i przekazać biskupowi założony przez siebie ośrodek.
„Ofiaruję swój krzyż za Kościół święty, za Papieża, za mojego biskupa diecezjalnego, za duchowieństwo, za nawrócenie grzeszników, za dusze czyśćcowe i za prześladowanych chrześcijan” – napisał w swoim duchowym testamencie Igor Pavan Tres.
Wyświetl ten post na Instagramie Post udostępniony przez Igor Pavan Tres (@igorpavantres)
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
