W marcu w Szkole Podstawowej w Holonkach został zorganizowany kurs wikliniarski, cieszący się wielkim zainteresowaniem wśród rolników. Inicjatorem kursu był Jacław Torczyński - dyrektor szkoły,
przy współudziale Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie oraz Krzysztof Jaworowski - wójt Gminy Brańsk. Wzięło w nim udział ponad 20 osób. Zajęcia prowadzone były przez firmę
Mirosława Moczydłowskiego „Łoza” z Kleosina. Instruktorzy Halina i Eugeniusz Lenkiewiczowie przez dwa tygodnie przyuczali do rzemiosła rolników z Holonek i okolicznych wsi z Gminy Brańsk i
Boćki.
6 kwietnia w konkatedrze w Sokołowie Podlaskim bp Antoni Dydycz przewodniczył Mszy św. żałobnej, wraz z kapłanami z diecezji drohiczyńskiej, siedleckiej i zakonnymi, w intencji śp. ks. Jana Chlebka
- kapłana diecezji drohiczyńskiej. Zmarł on w Sokołowie Podlaskim 4 kwietnia, gdzie od 1994 r. przebywał na emeryturze. Pogrzeb odbył się 7 kwietnia w Odrowążu Podhalańskim - rodzinnej
parafii Zmarłego. Uroczystości pogrzebowej przewodniczył ks. inf. Jan Sobechowicz - delegat Biskupa Drohiczyńskiego, kazanie wygłosił ks. Zbigniew Grabowski - proboszcz ze Stoczka Węgrowskiego.
W uroczystości pogrzebowej wzięli udział księża drohiczyńscy oraz księża diecezjalni i zakonni pochodzący z rodzinnej parafii Zmarłego. Ks. Jan Chlebek s. Jana i Anieli zd. Dziąba ur. 18 grudnia
1919 r. w Załucznym, święcenia kapłańskie otrzymał w Krakowie w Zakonie Karmelitów w 1946 r. Do diecezji siedleckiej przybył w 1964 r. Inkardynowany został do diecezji drohiczyńskiej w
1992 r.
8 kwietnia w kościele pofranciszkańskim w Drohiczynie pod przewodnictwem bp. Antoniego Dydycza, z licznym udziałem duchowieństwa drohiczyńskiego, została odprawiona Msza św. Krzyżma. W trakcie Liturgii
został poświęcony olej, który będzie używany do sprawowania sakramentów. We Mszy św. oprócz kapłanów i osób życia konsekrowanego uczestniczyli także wierni świeccy, w tym kilkusetosobowa grupa ministrantów.
W Domu Biskupim życzenia świąteczne Kiędzu Biskupowi w imieniu prezbiterium drohiczyńskiego złożył ks. Marek Toruński - proboszcz parafii pw. Trójcy Przenajświętszej w Dziadkowicach.
8 kwietnia bp Antoni Dydycz, rozpoczynając Święte Triduum Paschalne, odprawił Mszę św. Wieczerzy Pańskiej w parafii pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Klichach. W trakcie Liturgii miał miejsce
obrzęd umycia nóg 12 mężczyznom.
8-11 kwietnia grupa młodzieży i rodzin z Ruchu „Światło-Życie” przeżywała Triduum Paschalne na sposób rekolekcyjny w Drohiczynie. Centralnym punktem rekolekcji, w których uczestniczyło
49 osób, była Wigilia Paschalna i odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych. Ćwiczeniom duchowym przewodniczył ks. Romuald Kosk - diecezjalny moderator Ruchu i Regina Przyłucka z Krościenka.
9 kwietnia bp Antoni Dydycz przewodniczył liturgii Wielkiego Piątku w parafii pw. św. Andrzeja Boboli w Czekanowie.
10 kwietnia bp Antoni Dydycz przewodniczył liturgii Wigilii Paschalnej w kościele konkatedralnym w Sokołowie Podlaskim.
11 kwietnia bp Antoni Dydycz przewodniczył procesji i Mszy św. rezurekcyjnej w kościele pofranciszkańskim w Drohiczynie.
12 kwietnia, w drugi dzień Świąt Paschalnych, bp Antoni Dydycz odprawił Mszę św. w kościele pw. Wszystkich Świętych w Drohiczynie, a następnie spotkał się na śniadaniu wielkanocnym z Siostrami Benedyktynkami.
13-15 kwietnia w Wyższym Seminarium Duchownym w Drohiczynie odbyła się I tura rekolekcji kapłańskich. Uczestniczyło w nich ok. 70 księży z diecezji drohiczyńskiej. Ćwiczeniom duchowym przewodniczył
ks. Henryk Ciereszko - ojciec duchowny i wykładowca teologii fundamentalnej w AWSD w Białymstoku.
24 stycznia dziennikarze czcili swojego patrona św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. W tym roku, w naszej diecezji wspomnienie to miało szczególne znaczenie, ze względu na obchody 100-
lecia pobytu w Jaśle, Sióstr Wizytek, zakonu kontemplacyjnego Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Zakon ten został założony właśnie przez tego Świętego. Na jubileusz ten nakłada się okrągła rocznica
400-lecia sakry biskupiej św. Franciszka Salezego. Akt ten miał miejsce 8 grudnia 1602 r. Jest więc okazja, by przypomnieć tą wspaniałą postać, polecając jego opiece wszystkich tych, którzy służą słowem
pisanym, mówionym w radio i w telewizji.
Św. Franciszek Salezy urodził się 23 sierpnia 1567 r. w rodzinnym zamku w Thorens, niedaleko Annecy we Francji. Ojciec planował dla syna wielką karierę. Zapewnił mu znakomite wykształcenie, najpierw
w Annecy, potem w Paryżu i w Padwie. Po uzyskaniu na Uniwersytecie w Padwie doktoratu z zakresu prawa cywilnego i kanonicznego Franciszek powrócił do domu. Ojciec chciał, żeby został adwokatem i członkiem
Senatu w Chambery. Upatrzył już nawet dla niego narzeczoną.
Franciszek jednak, niemal wbrew ojcu, postanowił zostać kapłanem. Do swoich studiów prawniczych i literackich dołączył teologię. Kiedy otrzymał godność dziekana Kapituły Kanoników w Genewie, ojciec
zgodził się z jego planami. Franciszek przyjął święcenia kapłańskie 18 grudnia 1593 r. Prawie rok później, 14 września 1594 r., biskup Genewy de Grenier wysłał go - młodego kapłana w okolice Chabalais.
Ks. Franciszkowi towarzyszył jego krewny, kanonik Louis de Sales. Mieli oni tam, w okolicach jeziora Leman, odnowić wiarę katolicką. Obszar ten, bowiem został podbity w 1536 r. przez protestanckich Berneńczyków.
Potem został zwrócony księciu Sabaudii.
Pośród uprzedzeń, przeciwności i opozycji ks. Franciszek Salezy rozpoczął swą misję, która wytyczyła odtąd kierunek jego życia. Swoją modlitwą, pokutą, nauczaniem i pisarstwem potrafił on nawrócić
do Kościoła katolickiego cały ten region. Swoją duchowość oparł na trzech znaczących pojęciach: "pobożność, miłość i miłosierdzie". Streszczają one całą rzeczywistość życia wewnętrznego, wyrażające: świętość,
pobożność, pietyzm, miłość, doskonałość i doświadczenie Boga.
8 grudnia 1602 r. Franciszek Salezy otrzymał sakrę biskupią w Thorens. Przez następne 20 lat jako gorliwy pasterz dokładał wszelkich starań, aby odrodzić wiarę w Kościele w duchu reform Soboru Trydenckiego.
Jego działalność sięgała poza Sabaudię. Był uznanym kaznodzieją w Paryżu, Chambéry i w Dijon. W tym ostatnim mieście, będącym stolicą Burgundii poznał baronową Joannę de Chantal, z którą 6 czerwca 1608
r. założył Zakon Nawiedzenia Maryi Panny. Zakon ten został zatwierdzony jako żyjący we wspólnocie, kontemplacyjny. Mogły do niego wstępować również wdowy, pragnące poświęcić się życiu zakonnemu, których
nie mogły przyjmować inne zakony.
Jako biskup, Franciszek Salezy troszczył się zarówno o bogatych, jak i o biednych. Ci ostatni mieli u niego szczególne względy. Franciszek głosił nie tylko kazania, ale prowadził także obfitą korespondencję.
W 1608 r. napisał, z myślą o ludziach świeckich, dzieło Filotea - Wstęp do życia pobożnego. W 1616 r. napisał drugie dzieło - Traktat o miłości Bożej. To dzieło skierowane było przede wszystkim do zakonników
i duchownych. Obydwie pozycje należą do klasyki duchowości.
Franciszek Salezy zmarł 28 grudnia 1622 r. w Klasztorze Sióstr Wizytek w Lyonie.
Proces beatyfikacyjny wszczęto w 1661 r., kanonizacja odbyła się 19 kwietnia 1665 r. Aktu tego dokonał papież Aleksander VII. Papież Pius IX ogłosił św. Franciszka Salezego doktorem Kościoła 16 listopada
1877 r.
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji poinformowało w sobotę, że decyzja o zamknięciu schroniska dla zwierząt w Sobolewie (woj. mazowieckie) jest wynikiem niezastosowania się właściciela obiektu do wcześniejszych decyzji wzywających do usunięcia uchybień w prowadzeniu schroniska.
Resort przekazał na portalu X, że w sobotę Powiatowy Lekarz Weterynarii w Garwolinie doręczył właścicielowi schroniska w Sobolewie decyzję o natychmiastowym zamknięciu obiektu oraz zakazie prowadzenia schronisk dla zwierząt.
Naszym zadaniem jest budowanie autentycznych relacji - pisze Ojciec Święty w Orędziu na 60 Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu. Jego hasłem są słowa: „Chronić ludzkie głosy i twarze”. Będzie on obchodzony w Polsce w trzecią niedzielę września, 20 września. Papież zaznacza, iż strzeżenie ludzkich głosów i twarzy oznacza strzeżenie osoby, jej godności i jej powołania do spotkania.
Twarz i głos są cechami unikalnymi, wyróżniającymi każdej osoby - ukazują jej niepowtarzalną tożsamość i są elementem konstytutywnym każdego spotkania. Starożytni dobrze o tym wiedzieli. Tak więc, aby zdefiniować osobę ludzką, starożytni Grecy używali słowa „twarz” (prósopon), które etymologicznie wskazuje na to, co znajduje się przed wzrokiem, miejsce obecności i relacji. Łaciński termin persona (od per-sonare) zawiera natomiast w sobie dźwięk - nie jakikolwiek dźwięk, ale niepowtarzalny głos konkretnej osoby.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
