Czas Jubileuszu

Pierwszą część obchodów stanowiły rekolekcje wielkopostne, prowadzone przez ks. prof. dr. hab. Jana Związka, które ukazały jubileusz parafii w aspekcie historycznym. Drugą część wielkopostnych ćwiczeń duchowych poprowadził ks. prał. dr Zenon Mońka, pochodzący z Zajączek, skupiając się nad stroną moralno-duszpasterską wspólnoty.
Drugim, najważniejszym etapem, była uroczysta Msza św. sprawowana 18 kwietnia br. pod przewodnictwem abp. Stanisława Nowaka. W słowie skierowanym do wiernych Pasterz Kościoła częstochowskiego przypomniał, że w parafii Bóg bogaty w miłosierdzie prowadzi człowieka przez czas do wieczności. Wówczas też została poświęcona pamiątkowa tablica dedykowana budowniczym świątyni oraz miała miejsce promocja książki ks. Daniela Kisteli pt. Dzieje miejscowości i parafii Zajączki (1904-2004).
Na ostatnią część obchodów jubileuszu (22 sierpnia) złożyły się: poświęcenie pamiątkowego krzyża, uroczysta Msza św. z procesją eucharystyczną, której przewodniczył pochodzący z parafii ks. inf. dr Marian Mikołajczyk - kanclerz Kurii Metropolitalnej w Częstochowie, a homilię wygłosił ks. inf. dr Ireneusz Skubiś - redaktor naczelny Niedzieli, oraz okolicznościowy festyn. Ponadto swoją obecnością uroczystość uświetnili: o. Efrem - definitor Jasnej Góry, księża i klerycy wywodzący się z miejscowej wspólnoty, prezbiterzy pracujący kiedyś w parafii oraz obecnie pracujący w dekanacie krzepickim na czele z dziekanami regionu i dekanatu.

Jubileuszowa pamiątka

Dokonując poświęcenia pomnika-krzyża, pod którym widnieje napis: „Krzyż jubileuszowy dla uczczenia 100-lecia parafii w Zajączkach na miejscu drewnianych kościołów z lat 1556 i 1750 i cmentarza przy kościele”, Wikariusz Generalny powiedział: „Ten krzyż przypomina Wam, że jesteście Kościołem rzymskokatolickim. On świadczy o tym, że należycie do Boga od dziesiątków lat, że jesteście Boży. Jesteście nabyci przez Jezusa, który przelał za Was swoją krew na drzewie krzyża. Przy tym pomniku trzeba nam będzie zawsze wołać: «Kłaniamy Ci się Panie, Jezu Chryste, żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył». (...) Niech on przypomina nam Twoją, Panie, miłość i uczy nas miłować drugiego człowieka”. Dostojny Celebrans przywołał imiona zmarłych Księży Proboszczów, którzy podjęli trud budowy kościoła w wyjątkowo trudnych ekonomicznie czasach i wszystkich pracujących w tutejszej wspólnocie. Nie zapomniano także o parafianach, którzy swoją pracowitością i zdolnością do wyrzeczeń będącymi odpowiedzią na miłość Stwórcy wznosili tę parafię materialnie i duchowo. W czasie Eucharystii ich dusze polecane były miłosierdziu Bożemu. W modlitwie pamiętano o wszystkich zmarłych wiernych, których prochy spoczywają zarówno na przyległym do kościoła cmentarzu, jak i obecnym cmentarzu parafialnym.

Rola parafii

W homilii Ksiądz Redaktor ukazał parafię jako wspólnotę, która mówi należącym do niej, kim są, określa ich tożsamość: „Poznając swoją parafię i uczestnicząc aktywnie w jej życiu, uzyskujemy odpowiedź na pytanie, jak kształtowały się dzieje i kto je tworzył. Te treści trzeba przekazać młodszemu pokoleniu, by dobrze znało swoją małą ojczyznę. Przywiązanie do rodzinnego kościoła stanowi istotę zakorzenienia, uświadomienie sobie kim jestem, po co żyję, dokąd zdążam, by umieć obronić swoją tożsamość. Nasze parafie sprawiają, że nie jesteśmy niczyi. Nasz naród był i jest wielki mocą zakorzenienia, znajomością swojej tożsamości. Te prawdy trzeba zawsze przekazywać następnym pokoleniom”. Każdy z nas pamięta - kontynuował Kaznodzieja - ważne wydarzenia, jakie miały miejsce w rodzinnej parafii, takie jak: chrzest, Pierwsza Komunia Święta, bierzmowanie, sakrament małżeństwa, pogrzeby najbliższych, uroczyste nabożeństwa itd. Zatem wolno powiedzieć, że parafia to miejsce kształtowania się osobowości, wychowania (przede wszystkim religijnego), łączności z Kościołem powszechnym. Jeśli dziś zauważa się problemy w życiu małżeńskim, rodzinnym czy osobistym to także dlatego, że niektórzy odchodzą od Chrystusa, od Kościoła. Dlatego brońmy się od pokusy odejścia od parafii, od katechizacji, od ewangelizacji. Dziś, wielu podważa i nawet poniża autorytet i pełnioną przez księży pasterską misję, ale tym bardziej trzeba głośno i wyraźnie mówić o miłosierdziu Boga przejawiającym się w kapłańskich powołaniach. Tym jubileuszem wyrażamy Panu Bogu wdzięczność za naszą parafię, naszego ks. kan. Tadeusza - proboszcza i ks. Grzegorza - prefekta, za tutejszych rodaków z ks. inf. Marianem na czele. Tym samym podkreślamy rozwój tej cząstki Kościoła częstochowskiego i wyrażamy ufność, że służyć on będzie ku pożytkowi doczesnemu i wiecznemu.

Odpowiedzialność za parafię

W odpowiedzi na podziękowania ks. kan. Tadeusza Gonery - proboszcza parafii, skierowane do przybyłych na uroczystość kapłanów i wiernych świeckich, ks. inf. Ireneusz Skubiś powiedział, że zaangażowanie się w jubileusz i w ogóle w życie parafii burmistrza miasta i gminy Krzepice - p. Krystiana Kotynia, p. Izabelii Cieleban-Dzierżan, Akcji Katolickiej przygotowującej bogaty w program festyn (loteria fantowa, występy zespołu folklorystycznego „Jurajskie igraszki”, pokazy walk rycerskich Bractwa Rycerskiego z Ogrodzieńca, konkursy z nagrodami i zabawy dla dzieci i starszych), chóru i orkiestry, Ochotniczej Straży Pożarnej w Zajączkach I i II, Komitetu Budowy Pomnika-Krzyża - to świadectwo współpracy laikatu z duchownymi, świadectwo żywotności wspólnoty, świadectwo wypełniania jej funkcji zgodnej z wolą Chrystusa. Zaangażowanie się wiernych w tworzenie wspólnoty z pewnością jest wyrazem wzięcia za nią odpowiedzialności. Przygotowane i przedstawione przez społeczność miejscowej Szkoły Podstawowej akademie, w których ukazano codzienne życie mieszkańców, ich wierność Kościołowi i Ojczyźnie oraz uroki zajęczańskiej ziemi pozwala mieć nadzieję, że także następne pokolenia przez uczciwą pracę i stałość wiary doczekają kolejnych pięknych jubileuszów.
Zespół redakcyjny Niedzieli, który na ręce Redaktora Naczelnego otrzymał podziękowania za patronat medialny nad obchodami jubileuszu, życzy całej Wspólnocie Parafialnej św. Franciszka w Zajączkach pod przewodnictwem ks. kan. Tadeusza Gonery - proboszcza i ks. Grzegorza Paszki - wikariusza obfitości łask Bożych w pisaniu dalszych dziejów Kościoła.