Droga Redakcjo! Uprzejmie proszę o adresy wybranych numerów Pań, ponieważ chciałabym z nimi nawiązać bliższą znajomość. Czuję się również bardzo samotna, opuszczona tu, na emigracji, i brakuje mi rozmów z bliskimi osobami. Moje życie do tej pory było trudne, pełne wyrzeczeń i ciężkiej pracy. Przyjechałam do Kanady z mężem 20 lat temu, obecnie mąż jest po wylewie, wiele czasu spędza na wózku inwalidzkim. Nie mogę się z nim porozumieć, gdyż częściowo utracił pamięć. Jesteśmy katolikami, mąż służył do Mszy św. Wiele razem przeżyliśmy. Chętnie podzielę się z innymi swoim doświadczeniem. Wraz z mężem planujemy wrócić do Polski, jak tylko stan zdrowia mu na to pozwoli. Bardzo tęsknimy za naszym pięknym krajem, ale okoliczności w latach 80. zmusiły nas do wyjazdu. Byliśmy wówczas prześladowani za to, że trwaliśmy silnie w opozycji. Nasz dom, cały dorobek, został spalony, pozostało tylko pole. Kochamy Polskę mimo tylu przykrości, jakich doznaliśmy od minionego ustroju. Łączę moc serdecznych pozdrowień Renata
„Kochamy Polskę mimo tylu przykrości...” - co za determinacja bije z tych słów! Jak wielu jest Polaków, którzy zaciskają zęby, ale - trwają. W swej miłości szalonej, beznadziejnej, bezsilnej. W miłości do swojej Ojczyzny. I to nie tylko za granicą. Bo i tutaj, w kraju, jakże wielu ludzi jest wciąż pokrzywdzonych przez niesprawiedliwe prawa - z przeszłości czy obecne. Jak wiele osób nie może doczekać się sprawiedliwości przez dziesiątki lat. Można by spisać całe tomy tych historii ludzkich. Każda polska rodzina ma jakąś swoją martyrologię. Jeśli nie wojenną, to powojenną lub - współczesną. I tak trwa ten naród - w cierpieniu, ciszy, milczeniu. Bo to, co słychać w mediach, to nie zawsze jest Polska.
Odnowa, którą zapowiada Ezechiel, ma zdumiewające uzasadnienie: „nie z waszego powodu to czynię, domu Izraela, ale dla świętego imienia mojego” (36,22). Klęska i wygnanie ludu stały się wśród narodów bluźnierstwem - mówiono: „to jest lud Pana, a musieli opuścić Jego ziemię” - jak gdyby Bóg Izraela okazał się bezsilny. Pan działa więc, by uświęcić swoje imię na oczach narodów; powrót z rozproszenia jest wydarzeniem teologicznym, zanim stanie się politycznym. Sercem wyroczni jest anatomia nawrócenia, którego człowiek sam nie potrafi dokonać. „Pokropię was czystą wodą” - obraz zaczerpnięty z rytuałów oczyszczenia Tory (por. Lb 19) - usuwa nieczystość i bożki. Potem następuje operacja głębsza: „dam wam serce nowe i ducha nowego tchnę do waszego wnętrza, odbiorę wam serce kamienne, a dam wam serce z ciała”. Warto zauważyć rozwój wewnątrz samej księgi: wcześniej Ezechiel wzywał - „uczyńcie sobie nowe serce i nowego ducha” (18,31); teraz Bóg bierze na siebie to, czego wezwanie nie zdołało sprawić. Zbiega się to z Jeremiaszową obietnicą Prawa wypisanego na sercach (Jr 31,33): oba głosy wygnania wiedzą już, że przymierze przetrwa tylko wtedy, gdy posłuszeństwo stanie się darem, nie samą powinnością. Zwieńczeniem jest zdanie: „Ducha mojego chcę tchnąć w was” - nie tylko nowego ducha ludzkiego, lecz Ducha samego Boga, który sprawi postępowanie według przykazań. Kościół czyta tę wyrocznię w Wigilię Paschalną, tuż przed liturgią chrzcielną - woda, nowe serce i Duch znalazły tam swoje wypełnienie. Formuła przymierza domyka całość: „będziecie moim ludem, a Ja będę waszym Bogiem” - odnowiony człowiek jest zdolny do wierności, ponieważ wierność została mu najpierw darowana.
Głęboko poruszyła nas wiadomość o śmierci seminarzysty z Międzydiecezjalnego Wyższego Seminarium Duchownego im. św. Piotra w Ritapiret - powiedział agencji Fides kamilianin i misjonarz ks. Luigi Galvani. Seminarzysta jest jedną z ofiar trzęsienia ziemi w Indonezji. Seminarium w Ritapiret przed laty odwiedził św. Jan Paweł II.
Ks. Galvani poinformował, że w Indonezji odnotowano znaczną liczbę wstrząsów wtórnych. Mieszkańcy nadal obawiają się powrotu do swoich domów. W miejscowości Maumere na wyspie Flores wiele rodzin, zwłaszcza najuboższych, śpi pod gołym niebem lub w prowizorycznych namiotach.
Mozaiki autorstwa byłego jezuity ks. Marko Rupnika, zdobiące fasadę Bazyliki Matki Bożej Różańcowej w sanktuarium w Lourdes, które mają zostać całkowicie zakryte na czas wizyty Leona XIV we wrześniu br., pozostaną zasłonięte również po wyjeździe papieża. Informację taką podała w czwartek, 20 sierpnia, gazeta „La Dépêche du Midi”, cytując biskupa diecezji Tarbes i Lourdes Jeana-Marca Micasa.
Marko Rupnik, były jezuita, a obecnie kapłan diecezji koperskiej w Słowenii, to artysta, którego mozaiki znajdują się w licznych sanktuariach katolickich. Jest on oskarżany przez kilka kobiet, w tym byłe zakonnice, o wykorzystywanie seksualne, duchowe i psychiczne. W Watykanie wciąż toczy się postępowanie kanoniczne w jego sprawie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
