Na docenienie zasługują politycy z wizją rozwoju (miasta, regionu, kraju). Na jeszcze większe docenienie i uznanie społeczne zasługują politycy, których wizje są realizowane i, co najważniejsze, przynoszą obywatelom ewidentne korzyści. Takim wielkim politycznym wizjonerem był bez wątpienia Eugeniusz Kwiatkowski, wicepremier do spraw ekonomicznych i minister skarbu II Rzeczypospolitej - inicjator budowy portu i miasta Gdyni oraz powstania Centralnego Okręgu Przemysłowego.
Nie wiem, co było istotniejsze - realność wizji czy skuteczność premiera Kwiatkowskiego w jej wdrażaniu w nadwerężony światowym kryzysem system gospodarczy przedwojennej Polski? Powstanie Gdyni i COP-u to jednak sukces ewidentny, którego nikt nigdy nie ośmielił się zakwestionować.
Czy na miarę wizjonera zasługuje dzisiaj polityk, który ogłasza, że potrzebne, a przede wszystkim możliwe jest powstanie „polskiej tarczy antyrakietowej”? Obawiam się, obym się mylił, że to tylko słowa rzucane na wiatr przy okazji wojskowego święta. Na razie bowiem nie ma żadnych przesłanek - ani finansowych, ani organizacyjno-technologicznych - by Polska była w stanie podołać wyzwaniu. W związku z tym jedyna tarcza, jaka tymczasem może powstać, to, niestety, tarcza z… tektury.
Wschodnia przypowieść o sułtanie, którego mogła uratować jedynie „koszula człowieka szczęśliwego”, wprowadza nas w mądrość zawartą w Ewangelii. Nie chodzi o idealizowanie niedostatku, lecz o uważność, wdzięczność i zaufanie, które pozwalają zobaczyć sens mimo strat i niepewności. To propozycja nowej perspektywy - by szukać szczęścia nie tyle w kolejnych nabytych warstwach, ile w tym, co pozostaje – nawet gdy wszystko inne odpadnie.
Edward Rickenbacker, pionier lotnictwa i bohater wojenny, przez 24 dni dryfował na Pacyfiku z kilkoma towarzyszami po awaryjnym wodowaniu. Przeżyli dzięki prostym, wręcz skrajnym środkom i codziennej modlitwie: łapali deszcz do ubrań, jedli przypadkowo złapaną mewę, z jej wnętrzności zrobili przynętę na ryby. Po latach Rickenbacker mówił, że dopiero gdy człowiekowi pozostaje samo życie, uczy się właściwego stosunku do rzeczy. Co piątek karmił mewy na wybrzeżu – gestem wdzięczności za ocalenie.
Prorok Sofoniasz przemawia w Jerozolimie za panowania Jozjasza (So 1,1). W tle stoi „dzień Pana”, czas sądu, który obnaża pychę i przemoc. W tej księdze padają twarde słowa o tych, którzy czują się bezpieczni dzięki pozycji i bogactwu. Na tym tle wybrzmiewa wezwanie skierowane do małych.
O tym, że „Bóg daje nadzieję przede wszystkim tym, których świat odrzuca jako beznadziejnych” mówił Leon XIV podczas rozważania przed modlitwą Anioł Pański. Rozważając niedzielą Ewangelię, Ojciec Święty wskazał, iż Syn Boży „patrzy na świat realizmem miłości”.
Nawiązując do Ewangelii Błogosławieństw (Mt 5, 1-12), Leon XIV powiedział, że
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
